Materiały używane we współczesnej implantologii stomatologicznej posiadają taką cechę jak biokompatybilność. Dzięki niej posiadają tolerancję tkanek organizmu, który nie broni się przed nimi i nie odrzuca ich. Implant to tytanowa śruba, którą umieszcza się w kości szczęki. Tylko dzięki procesowi osteointegracji, polegającej na naturalnej zdolności łączenia się tytanu z kością szczęki operacja jest możliwa. Takie działanie zapewnia stabilności oraz dobre umocowanie implantu. Jest to prawie jak zdrowy ząb, który organizm zaakceptował i włączył w skład swoich funkcji.

Najczęściej pacjenci o tym nie wiedzą, ale istnieje określony zakres wieku osób, które mogą podjąć się zabiegowi wszczepienia implantu. Osoby poniżej 16 roku życia są w okresie rozwoju kości, która natomiast w przypadku osób po 65 roku życia ulega zanikowi. To stanowi przeciwwskazanie dla osób za młodych oraz osób starszych, u których występują jakiekolwiek braki w jamie ustnej. Jednakże współczesna implantologia wykorzystuje dla leczenia osób starszych możliwość przeszczepu kości z innej części ciała w miejsce kości szczękowej, gdzie ma znaleźć się implant. Podaje się również specjalne preparaty, które pobudzają wzrost kości, a tym samym budują jej strukturę, konieczną do przeprowadzenia operacji.

Żywotność implantów nie jest ograniczona czasowo. Implant, tak jak naturalny ząb, otoczony jest dziąsłem, które chroni je przed infekcjami. Jeżeli implanty narażone są na działanie bakterii znajdujących się w osadach i płytce nazębnej, powstaje stan zapalny otaczającego implant dziąsła.

Chroniczny stan zapalny spowodowany przez osad na zębach lub implantach prowadzi do zaniku kości i utraty zębów/implantów. Decydującym czynnikiem wpływającym na ,,życie” Twoich implantów jesteśmy my sami . Tylko my możemy zapobiec rozwinięciu się infekcji w okolicy przydziąsłowej, dzięki codziennej pielęgnacji i dokładnej higienie jamy ustnej. Aby pozbyć się bardzo trudnych do usunięcia osadów należy pamiętać by dwa do trzech razy w roku czyścić swoje implanty w gabinecie stomatologicznym. Połączenie Twojego zaangażowania i profesjonalnego czyszczenia zapewni długą żywotność implantów, jak i zdrowie Twoich zębów.

Dlatego raz przyjętego implantu nie można usunąć tak samo jak własnego zęba, następuje na tyle mocna osteointegracja (wrośnięcie komórek kostnych - osteoblastów - w pory plazmy tytanowej ), że usuwa się go specjalnym wiertłem trepanacyjnym wraz z otaczającą kością.

Okres gojenia i integracji z kością implantu (tzw. osteointegracji) to czas, który jest potrzebny do zrośnięcia się implantu (części wewnętrznej) z kością. Okres ten zrastania się implantu z kością szczęki górnej to tak w standardzie 5 - 6 miesięcy. Okres zrastania implantu z kością żuchwy to w standardzie 2 - 3 miesiące.

Różnica w czasie zrastania się implantu z kością wynika głównie z innej budowy szczęki i żuchwy. Potrzeba również powiedzieć o tym że wyżej zaprezentowany pogląd jest klasyczną formułą wypracowaną przez wiele lat z wieloma typami implantów (głównie z powierzchnią gładką). Właśnie ta formuła dała podstawy do przewidywania wyników leczenia implantologicznego na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. To właśnie takie postępowanie jest najbardziej racjonalne u największej grupy pacjentów.

Jednak idzie nowe…
Otóż, kolejne modyfikacje kształtu i powierzchni implantu poparte licznymi badaniami klinicznymi pozwalają na innowacyjne podejście do problematyki czasu jaki powinien upłynąć do momentu obciążenia implantu koroną zębową. Na dzień dzisiejszy , w sposób całkiem przewidywalny i bezpieczny możemy zmniejszyć ten czas do zera. Czyli jest coraz częściej wykorzystywana metoda natychmiastowego obciążania implantu tuż po zabiegu chirurgicznym.

Ósemka, czyli ósmy ząb, zwany również zębem mądrości wyrastać może w niezbyt mądry sposób. Przykładem jest wyrzynanie się ósemki, czyli wyrastanie jej z dziąsła pod innym kątem niż kąt prosty. Taki ruch skierowany jest w inne zęby przez co nowy, napierający ząb, umiejscowiony nierówno jeszcze w dziąśle staje się powodem dotkliwego bólu i nie przespanych nocy. W tym okresie w okolicy wyrastającej nierówno ósemki jest większa czułość ostatnich zębów i nie daj Boże ugryźć pestkę owocu tym miejscem, bo może bardzo boleć. Wtedy pozostaje tylko chirurgia stomatologiczna.

Chirurgia ma za zadanie pozbyć się zęba, który sam nie zacznie rosnąć w dobrym kierunku. Leczenie nie jest bolesne, bo używa się znieczulenia. Źle wyrastające ósemki należy usunąć, jeżeli pojawiają się stany zapalne. Można je zostawić jeśli się nie pojawiają. Przed zabiegiem należy zrobić zdjęcie RTG, które ujawni pozycję zęba. Stomatolog robiąc zabieg przecina błonę śluzową i stara się pozbyć zalegającego zęba. Po zabiegu stosuje się środki przeciwbólowe, jeśli są konieczne.