Wybielanie zębów jest często stosowane i udoskonalane przez współczesną stomatologię. Stosowanie specjalnych lamp emitujących zimne światło, umożliwia rozjaśnienie szkliwa od kilku do nawet kilkunastu tonów, według skali kolornika VITA. Przebarwienia zęba mogą być wewnątrz- i zewnątrzpochodne. Te pierwsze wynikać mogą z obecności barwników w szkliwie lub zębinie. Czynnikiem zewnątrzpochodnymi jest przede wszystkim pożywienie, czyli takie produkty jak: kawa, herbata czy czerwone wino oraz tytoń papierosowy. Do wybielania zębów stosuje się również nadtlenki, które wywołują utlenianie i prowadzą do zmniejszenia się intensywności barwników przebarwiających szkliwo zębów.

Wybielanie można przeprowadzać w warunkach domowych jak i gabinetowych. W domu zazwyczaj mamy do dyspozycji wkładki wybielające, w których należy spać przez kilka tygodni, żeby osiągnąć jakiś rezultat. W warunkach gabinetowych stosuje się lampy, a zabieg trwa około godziny. Różnica w czasie jest ogromna, dlatego też komu na nim zależy, ten powinien zastosować metodę gabinetową. Wybielanie nie zachodzi jednak na stałe i trzeba je czasami powtarzać oraz profilaktycznie używać specjalnych, wybielających past.

Licówki zaleca się osobom młodym w zastępstwie koron protetycznych. Licówki są bardzo cienkimi płatkami, które mocuje się na wargowej/licowej stronie zębów. Stosuje się je w przypadku przebarwień zębów, na przykład po przebytym leczeniu kanałowym. Zdarza się, że ząb jest wypełniony nieestetycznym materiałem lub uszkodzony brzegiem siecznym. W takim przypadku oraz w przypadku nieprawidłowego kształtu zęba stosuje się licówki, które zakrywają niedoskonałości i przebarwienia oraz pozwalają przywrócić jego funkcje. Istnieją jednak przeciwwskazania w sytuacji gdy szkliwo zęba jest zbyt cienkie, lub gdy ząb jest bardzo zniszczony albo martwy.

Licówki dobiera się względem potrzeb pacjenta. Wykonywane są one w gabinecie protetycznym, a następnie przymierzane. Po wykonanym zabiegu pacjent musi przyjść jeszcze tylko na wizyty kontrolne, które pozwalają na wykrycie jakichkolwiek powikłań. Licówka może być wykonana z kompozytów lub porcelany. Wyleczone i równe uzębienie prowadzi do kolejnego etapu, którym jest wybielanie zębów. Piękny uśmiech wymaga odpowiednich zabiegów i poświęcenia. Czasami dla lepszego efektu trzeba pozbyć się zdrowego zęba lub starej plomby by efekt był taki, jakiego oczekuje pacjent. Wybielanie zębów może być w efekcie dużym zaskoczeniem.

Materiały używane we współczesnej implantologii stomatologicznej posiadają taką cechę jak biokompatybilność. Dzięki niej posiadają tolerancję tkanek organizmu, który nie broni się przed nimi i nie odrzuca ich. Implant to tytanowa śruba, którą umieszcza się w kości szczęki. Tylko dzięki procesowi osteointegracji, polegającej na naturalnej zdolności łączenia się tytanu z kością szczęki operacja jest możliwa. Takie działanie zapewnia stabilności oraz dobre umocowanie implantu. Jest to prawie jak zdrowy ząb, który organizm zaakceptował i włączył w skład swoich funkcji.

Najczęściej pacjenci o tym nie wiedzą, ale istnieje określony zakres wieku osób, które mogą podjąć się zabiegowi wszczepienia implantu. Osoby poniżej 16 roku życia są w okresie rozwoju kości, która natomiast w przypadku osób po 65 roku życia ulega zanikowi. To stanowi przeciwwskazanie dla osób za młodych oraz osób starszych, u których występują jakiekolwiek braki w jamie ustnej. Jednakże współczesna implantologia wykorzystuje dla leczenia osób starszych możliwość przeszczepu kości z innej części ciała w miejsce kości szczękowej, gdzie ma znaleźć się implant. Podaje się również specjalne preparaty, które pobudzają wzrost kości, a tym samym budują jej strukturę, konieczną do przeprowadzenia operacji.

Ważnym elementem zapobiegania chorobom zębów i dziąseł jest dieta.
Należy unikać lub przynajmniej ograniczyć spożywanie pożywienia i napojów bogatych w węglowodany, zwłaszcza te sfermentowane. Produkty takie są doskonałym pożywieniem dla bakterii, ponieważ bardzo łatwo mogą je one zamienić w szkodliwe dla naszych zębów kwasy.

Oto przykładowa lista produktów, które zawierają duże ilości sfermentowanych węglowodanów:
- napoje gazowane,
- kawa i herbata z dodatkiem cukru,
- czekolada,
- słodycze,
- ciasta,
- przekąski typu paluszki, chrupki, chipsy,
- herbatniki i inne suche ciastka,
- biały chleb.

Zdrowsze alternatywy to:
- sery,
- warzywa i owoce,
- niesłodzona kawa, herbata i inne napoje.

Palenie
Najnowsze badania udowodniły, że osoby palące tytoń, są dwa razy bardziej podatne na choroby zębów i dwa razy częściej muszą przechodzić leczenie kanałowe zębów w porównaniu do osób niepalących.
Dokładna przyczyna złego wpływu palenia tytoniu na zęby jest jeszcze nieznana. Wiadomo jednak, że palenie osłabia odporność organizmu przez co prawdopodobnie powoduje, że zęby są bardziej podatne na infekcje.
Zdrowy uśmiech i utrzymanie higieny jamy ustnej jest więc jeszcze jednym powodem dla którego warto rzucić palenie.

Leczenie kanałowe jest procedurą dentystyczną mającą na celu leczenie infekcji lub próchnicy, która zaistniała wewnątrz zęba.

Zęby są zbudowane z trzech części:
- szkliwo, czyli najtwardsza, zewnętrzna powłoka zęba,
- zębina, materiał podobny do kości i nie tak twardy jak szkliwo, na którym to szkliwo się opiera,
- miazga, gąbczasty materiał zbudowany z miękkich tkanek, który znajduje się w środku zdrowego zęba.

W miazdze znajdują się kanaliki, zwane kanałami, którymi do kości szczęki przebiegają nerwy. Jeden ząb może mieć więcej niż tylko jeden kanał.
Termin „kanał” może być trochę mylący, ponieważ implikuje on, że jest on w środku pusty. Jednak w rzeczywistości jest PN wypełniony wspomnianymi wcześniej nerwami jak również naczyniami krwionośnymi.

Jeśli miazga zostanie zainfekowana przez bakterie, może to doprowadzić do jej obumarcia i w konsekwencji do utraty zęba. Istnieje także ryzyko przeniesienia się infekcji w głąb kanału, za czym idzie ryzyko pojawienia się bolesnego ropnia. W razie braku interwencji stomatologa, taka infekcja może przenieść się na dziąsła i kość na której spoczywają zęby.

Leczenie kanałowe ma na celu uratowanie zęba i zapobieżenie rozprzestrzenianiu się infekcji. Zainfekowana miazga jest usuwana z zęba a kanał (lub kanały) są oczyszczane z wszelkich bakterii. W tak powstałe miejsce umieszcza się specjalne substancje chemiczne a następnie zamyka się ząb.

Leczenie kanałowe jest powszechnie postrzegane jako bardzo bolesna procedura. Jednakże jeśli zabieg ten jest przeprowadzany przez wykwalifikowanego stomatologa, może on obyć się bez niepotrzebnego bólu.

Żywotność implantów nie jest ograniczona czasowo. Implant, tak jak naturalny ząb, otoczony jest dziąsłem, które chroni je przed infekcjami. Jeżeli implanty narażone są na działanie bakterii znajdujących się w osadach i płytce nazębnej, powstaje stan zapalny otaczającego implant dziąsła.

Chroniczny stan zapalny spowodowany przez osad na zębach lub implantach prowadzi do zaniku kości i utraty zębów/implantów. Decydującym czynnikiem wpływającym na ,,życie” Twoich implantów jesteśmy my sami . Tylko my możemy zapobiec rozwinięciu się infekcji w okolicy przydziąsłowej, dzięki codziennej pielęgnacji i dokładnej higienie jamy ustnej. Aby pozbyć się bardzo trudnych do usunięcia osadów należy pamiętać by dwa do trzech razy w roku czyścić swoje implanty w gabinecie stomatologicznym. Połączenie Twojego zaangażowania i profesjonalnego czyszczenia zapewni długą żywotność implantów, jak i zdrowie Twoich zębów.

Dlatego raz przyjętego implantu nie można usunąć tak samo jak własnego zęba, następuje na tyle mocna osteointegracja (wrośnięcie komórek kostnych - osteoblastów - w pory plazmy tytanowej ), że usuwa się go specjalnym wiertłem trepanacyjnym wraz z otaczającą kością.

Okres gojenia i integracji z kością implantu (tzw. osteointegracji) to czas, który jest potrzebny do zrośnięcia się implantu (części wewnętrznej) z kością. Okres ten zrastania się implantu z kością szczęki górnej to tak w standardzie 5 - 6 miesięcy. Okres zrastania implantu z kością żuchwy to w standardzie 2 - 3 miesiące.

Różnica w czasie zrastania się implantu z kością wynika głównie z innej budowy szczęki i żuchwy. Potrzeba również powiedzieć o tym że wyżej zaprezentowany pogląd jest klasyczną formułą wypracowaną przez wiele lat z wieloma typami implantów (głównie z powierzchnią gładką). Właśnie ta formuła dała podstawy do przewidywania wyników leczenia implantologicznego na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. To właśnie takie postępowanie jest najbardziej racjonalne u największej grupy pacjentów.

Jednak idzie nowe…
Otóż, kolejne modyfikacje kształtu i powierzchni implantu poparte licznymi badaniami klinicznymi pozwalają na innowacyjne podejście do problematyki czasu jaki powinien upłynąć do momentu obciążenia implantu koroną zębową. Na dzień dzisiejszy , w sposób całkiem przewidywalny i bezpieczny możemy zmniejszyć ten czas do zera. Czyli jest coraz częściej wykorzystywana metoda natychmiastowego obciążania implantu tuż po zabiegu chirurgicznym.

Fluor to naturalnie występujący minerał, który występuje w wodzie i niektórych produktach żywnościowych. Fluor może także być produkowany za pomocą procesów chemicznych. Taki sztuczny fluor jest stosowany w pastach do zębów. W niektórych krajach fluor dodaje się także do wody pitnej.

W regionach gdzie fluor w wodzie i pożywieniu występuje w zbyt małych ilościach można stosować specjalne pasty do zębów ze zwiększoną zawartością fluoru. Dzieciom często podaje się także płukanki, krople lub tabletki fluorowe. Takie działania muszą jednak być podejmowane ostrożnie i w konsultacji ze stomatologiem, gdyż nadmiar fluoru ma niepożądane działania uboczne.

Stomatolodzy mają do dyspozycji także specjalne żele fluorowe do stosowania miejscowego. Są one podawane zarówno dzieciom jak i dorosłym. Takie środki zawierają bardzo dużą zawartość fluoru i nie jest konieczne ich częste stosowanie.
Stosowanie żelów fluorkowych jest także dobrym sposobem walki z próchnicą korzeni u osób z ograniczonym wydzielaniem śliny.

Jeśli masz skłonności do próchnicy, Twój stomatolog może zalecić stosowanie dodatkowych środków z fluorem poza klasyczną pastą do zębów. Należy jednak pamiętać, że takie środki powinno się stosować jedynie po zasięgnięciu opinii stomatologa.

Bóle zęba, to wszelkiego rodzaju bóle w obrębie twarzy i szczęki. Ból zęba powstaje zazwyczaj, gdy zostają podrażnione korzenie nerwowe. Jednakże inne problemy, takie jak zakażenia, próchnica i utrata zęba, także mogą powodować ból.

Wewnątrz każdego zdrowego zęba znajduje się miękka gąbczasta tkanka, która zawiera bardzo dużą ilość delikatnych zakończeń nerwowych i naczyń krwionośnych. Komora zęba, w której znajduje się ta miękka miazga, jest otoczona warstwami twardej tkanki, które mają na celu jej ochronę. Najbardziej zewnętrzną warstwę zęba nazywamy szkliwem. Jest to substancja dużo twardsza niż ludzka kość.
Ból zęba może się pojawić w konsekwencji podrażnienia wewnętrznej, unerwionej tkanki zęba. Najczęściej dzieje się tak na skutek ubytków próchniczych. Próchnica jest powodowana bakteriami, które potrafią rozpuścić szkliwo zęba. Nieleczona próchnica prowadzi do powstawania ubytków w zębach i poprzez tak powstałe dziury wewnętrzna unerwiona tkanka zostaje odsłonięta.
Bez odpowiedniego leczenia tkanka wewnątrz zęba może obumrzeć i stać się źródłem infekcji. To z kolei może doprowadzić do utworzenia się ropnia. Jedzenie i przyjmowanie płynów może powodować dokuczliwy ból jeśli posiadamy zęby z nieleczoną próchnicą.
Aby zapobiec tym dolegliwościom najlepiej regularnie konsultować się z lekarzem stomatologiem.

Zęby zaczynają rozwijać się już u płodu w łonie matki. Te pierwsze zęby, znane także jako „mleczaki”, zaczynają przebijać dziąsła gdy dziecko ma około sześć miesięcy. Proces ten nazywamy ząbkowaniem.
U większości dzieci wszystkie zęby mleczne są już widoczne w wieku dwóch i pół do trzech lat. Pierwszy zestaw zębów liczy w sumie dwadzieścia zębów.

Z czasem gdy Twoje dziecko staje się starsze, zaczną u niego pojawiać się zęby stałe. Komplet zębów stałych u dorosłych liczy trzydzieści dwa zęby ale nie wszystkie zęby muszą się rozwinąć.
Stałe zęby rozwijają się w kości szczęki i z czasem wypychają zęby mleczne. Ten proces zazwyczaj zaczyna się u dzieci w wieku sześciu do siedmiu lat. Gros dzieci posiada większość zębów stałych w wieku trzynastu lat. Jednakże tak zwane zęby mądrości zazwyczaj zaczynają być widoczne dopiero w weku osiemnastu do dwudziestu pięciu lat.
Zęby stałe nie mają zdolności odrastania. Dlatego też jest bardzo ważne aby już od małego uczyć dzieci odpowiedniej higieny jamy ustnej. Dzięki temu przyszły kontakt ze stomatologiem będzie wiązał się z przyjemnością a nie ze strachem i bólem.
Należy pamiętać, że zęby rozwijają się w różnym tempie u różnych dzieci, dlatego nie warto się martwić jeśli twoje dziecko ma jeszcze zęby mleczne a jego rówieśnicy zaczynają już mieć zęby stałe.
Jeśli masz jakiekolwiek obawy o rozwój zębów u swojego dziecka lub o stan jego uzębienia najlepszym rozwiązaniem będzie konsultacja ze stomatologiem.